ตอนที่ 5 ไม่ยอมใคร

เฟิงอวิ๋นเอ้อร์กลัวอาเยวี่ยนจะทำให้ผู้อาวุโสโกรธ รีบอธิบายว่า “ท่านเจ้าตำหนักก็ไว้หนวดยาว อาเยวี่ยนอาจคิดว่าท่านเป็นเจ้าตำหนัก เธออาจคิดถึงเจ้าตำหนักก็ได้”

ผู้อาวุโสอีกหลายคนที่ไว้หนวดสั้น มองเด็กหญิงตัวน้อยเงยหน้าดวงหน้าน่ารักราวดอกไม้ยิ้มให้ศิษย์พี่ใหญ่ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่อิจฉาหนวดยาวของเขา

“แค่ก ๆ!” ถูกสายตาที่เต็มไปด้วยความเลื่อมใสของเด็กหญิงมองจนไม่รู้ทำไมรู้สึกใจหาย ผู้อาวุโสใหญ่รีบไอแรง ๆ กลบความรู้สึกแปลก ๆ ในใจ รับอาเยวี่ยนมาอย่างแข็งทื่อ

เด็กน้อยตัวเล็กนุ่มนิ่ม มีกลิ่นหอมสดชื่นคุ้นเคยติดตัว ไม่ลังเลแม้แต่น้อยมุดเข้าอกเขา โอบคอเขาอย่างสนิทสนม เอาปอยผมเล็ก ๆ นุ่มฟูถูไถใบหน้าเขา