เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 412 พ่อแม่ต่างหากคือรักแท้ ส่วนลูกก็แค่เรื่องบังเอิญ
อวี๋จื้อปัวรู้อยู่ตลอดว่าอุจิวะ มาดาระเป็นพวกคลั่งการต่อสู้ แต่การที่อีกฝ่ายถือวิสาสะพาลูกชายมายังโลกราตรีนิรันดร์ที่อันตรายขนาดนี้ ในใจเขาก็ยังรู้สึกไม่ค่อยพอใจอยู่บ้าง
ให้ไปคอยปกป้องลูก ดันปกป้องจนลากมาถึงโลกราตรีนิรันดร์เนี่ยนะ นี่กะจะใช้บั๊กหาช่องโหว่อยู่ตรงนี้หรือไง
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการกระทำของอุจิวะ มาดาระในอีกมุมหนึ่ง ก็ช่วยเติมเต็มความปรารถนาที่เขาอยากจะมาดูลูกๆ ผลลัพธ์นี้จึงไม่อาจบอกว่าแย่ไปเสียหมด
ดังนั้นเขาจึงแค่ลงโทษอุจิวะ มาดาระเบาๆ โดยใช้ระบบริบสิทธิ์ในการเลื่อนขั้นเป็นระดับ S ไว้ชั่วคราว
เมื่อเห็นสายตายิ้มกึ่งไม่ยิ้มของอวี๋จื้อปัว สีหน้าของอุจิวะ มาดาระก็เผยความกระอักกระอ่วนออกมาเล็กน้อย เขารู้ดีว่าเรื่องที่ตัวเองทำในครั้งนี้มันไม่ค่อยถูกต้องนัก