บทที่ 367 เด็กปัญญานิ่มย่อมสุขล้น

บทที่ 367 เด็กปัญญานิ่มย่อมสุขล้น

เมื่อถูกท่าทางแกล้งทำหน้าตาดุร้ายของอวี๋จื้อปัวหยอกจนหลุดหัวเราะ อวี๋เฉิงซ่งก็เผยให้เห็นฟันหน้าที่หลอไป ก่อนจะรีบหุบยิ้มอย่างรวดเร็วแล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า "แต่ว่าผมอยากรีบเก่งขึ้นไวๆ จะได้ปกป้องคุณแม่กับเสี่ยวเจ๋อและเสี่ยวหย่าครับ"

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตใจอันบริสุทธิ์ของเจ้าตัวเล็ก อวี๋จื้อปัวก็รู้สึกซาบซึ้งใจจนแทบร้องไห้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า "ไม่จำเป็นหรอก"

อวี๋เฉิงซ่งเบะปาก ใบหน้าเล็กๆ สลดวูบลงทันที

อวี๋จื้อปัวลูบหัวเขา "อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่จำเป็น สิ่งที่ลูกต้องทำตอนนี้ก็แค่เป็นเด็กคนหนึ่งเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องรีบแบกรับความรับผิดชอบของผู้ใหญ่เร็วขนาดนี้"