บทที่ 360 ลูกชายคนรองแปดขวบก็เบิกสามลูกน้ำแล้วเหรอ? ไม่นึกเลยว่าลูกชายคนโตจะยิ่งระดับเฮฟวี่เวตกว่า

บทที่ 360 ลูกชายคนรองแปดขวบก็เบิกสามลูกน้ำแล้วเหรอ? ไม่นึกเลยว่าลูกชายคนโตจะยิ่งระดับเฮฟวี่เวตกว่า

ตอนที่อวี๋เฉิงเจ๋อวิ่งตรงไปยังรถลอยตัวของตัวเองเหมือนเช่นเคย เขายังคิดว่าคนที่นั่งอยู่ตรงตำแหน่งคนขับยังคงเป็นคุณแม่ของตัวเอง โดยไม่ได้คิดเลยแม้แต่น้อยว่าจะมีผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่

ใบหน้าของชายคนนั้นหล่อเหลาไร้ที่ติ นัยน์ตาสีแดงฉานคู่นั้นดูลุ่มลึกทว่าแฝงไว้ด้วยความเอ็นดู รอยยิ้มบนใบหน้าก็ดูอ่อนโยนและเป็นกันเองอย่างยิ่ง

ทว่ารูปลักษณ์ของชายคนนั้น กลับให้ความรู้สึกที่ทั้งแปลกหน้าและคุ้นเคยกับเขาไปพร้อมกัน

จากนั้น เงาร่างในความทรงจำที่เขาเฝ้าใฝ่ฝันถึงมาเนิ่นนานและเคยเห็นเพียงบนอินเทอร์เน็ต ก็เริ่มค่อยๆ ซ้อนทับเข้ากับชายหนุ่มตรงหน้า

ดวงตาของอวี๋เฉิงเจ๋อเป็นประกายสว่างวาบขึ้นเรื่อยๆ