บทที่ 354 หวนคืน (จบ)

บทที่ 354 หวนคืน (จบ)

"คุณตาคะ ปะป๊าจะกลับมาเมื่อไหร่เหรอคะ!?"

ภายในวิลลาของหวังโส่วอี๋ เสียงเจื้อยแจ้วไร้เดียงสาของเด็กน้อยดังก้องสะท้อนอยู่ในห้องโถงกว้าง

ในบรรดาลูกทั้งสามคนของอวี๋จื้อปัว ลูกชายคนโตอย่างอวี๋เฉิงซ่งเรียกอวี๋จื้อปัวว่าคุณพ่อ ลูกชายคนรองอย่างอวี๋เฉิงเจ๋อเรียกอวี๋จื้อปัวว่าเตี่ย ส่วนคนที่เอ่ยถามประโยคนี้ ย่อมเป็นอวี๋ซูหย่าที่ติดปากเรียกอวี๋จื้อปัวว่าปะป๊า

ไม่รู้เหมือนกันว่าความเคยชินในการเรียกขานที่แตกต่างกันนี้บ่มเพาะขึ้นมาได้อย่างไร

และหลังจากที่อวี๋ซูหย่าเอ่ยปากถาม สองพี่น้องอย่างอวี๋เฉิงซ่งกับอวี๋เฉิงเจ๋อต่างก็มองไปยังหวังโส่วอี๋ด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความหวัง

สามพี่น้องในยามนี้สะพายกระเป๋านักเรียนลายแมวน้อยสุดน่ารัก สวมเครื่องแบบนักเรียนเหมือนกันจนดูราวกับกุมารกุมารีทองหยก ทำให้ผู้พบเห็นอดที่จะเอ็นดูไม่ได้ตั้งแต่แรกมอง