กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 350 เธอรู้ไหมว่าแปดปีนี้ฉันอยู่มายังไง
“เธอมาแล้ว!”
ปราชญ์เต๋าหวังไท่ซวีค่อยๆ หันร่างกลับมา เงาร่างของเขาที่ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าสุดปลายขั้นเทวะดูราวกับเป็นร่างอวตารแห่งกฎเกณฑ์มหาเต๋าของตนเอง ในคราแรกดวงตาคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความเป็นเทวะ ดุจดั่งเทพเจ้าผู้สูงส่ง
ทว่าเพราะการมาถึงของอวี๋จื้อปัว ประกายแห่งความเป็นเทวะในดวงตาของเขาจึงค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยความเป็นมนุษย์ จนในที่สุดก็ดูเหมือนคนทั่วไปเสียที
สายตาอันเปี่ยมด้วยความเมตตาและเอ็นดูของหวังไท่ซวีทอดมองมายังร่างของอวี๋จื้อปัว