บทที่ 343 ได้โปรดข่มขู่ฉันเยอะๆ เลยนะ

บทที่ 343 ได้โปรดข่มขู่ฉันเยอะๆ เลยนะ

เมื่อมองดูดวงตะวันอันเจิดจ้าที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากเนตรวงแหวนของร่างแยกอวี๋จื้อปัว หลังจากที่นกเพลิงหายอึ้ง ดวงตากลมโตเท่าเมล็ดถั่วของมันก็ฉายแววไม่อยากจะเชื่อออกมา

วินาทีถัดมา มันก็เผยร่างจริงขนาดยักษ์สูงกว่าหมื่นเมตรออกมา ทั่วทั้งร่างอาบย้อมไปด้วยเปลวเพลิง ดูราวกับภูเขาขนาดยักษ์ที่กำลังลุกไหม้

เมื่อเทียบกับร่างกายอันมหึมาของมันแล้ว ดวงสุริยาที่ร่างแยกของอวี๋จื้อปัวควบแน่นขึ้นมาก็เป็นเหมือนเมล็ดข้าวต่อหน้าแม่ไก่ตัวใหญ่ ถูกมันอ้าจะงอยปากแหลมคมกลืนลงท้องไปในคำเดียว

“นี่มันสัตว์ประหลาดบ้าอะไรกันเนี่ย!” ร่างแยกของอวี๋จื้อปัวมองดูนกยักษ์กลืนสุริยาด้วยสีหน้าตกตะลึง ตอนแรกที่เขาเห็นนกยักษ์สามขากลืนดวงตะวันเข้าไปก็แอบดีใจอยู่บ้าง กะว่าจะรอให้มันกลืนลงท้องไปก่อนแล้วค่อยสั่งระเบิด ซึ่งจะต้องสร้างความเสียหายอย่างหนักให้นกยักษ์ตัวนี้ได้อย่างแน่นอน