บทที่ 340 ควบคุมแก่นแท้แห่งดิน กฎเกณฑ์ขั้นที่ 61

บทที่ 340 ควบคุมแก่นแท้แห่งดิน กฎเกณฑ์ขั้นที่ 61

กระบี่ฟันวิญญาณจักรพรรดิสวรรค์ไท่จี๋ ฟันเพียงวิญญาณ ไม่ฟันกายเนื้อ

อวี๋จื้อปัวฟันลงไปดาบหนึ่ง มังกรหินตัวนั้นก็แผดเสียงกรีดร้องโหยหวนขึ้นมาในทันใด ขณะเดียวกันบนร่างอันมหึมาของมันก็มีเงามายากึ่งโปร่งใสที่เหมือนกับร่างต้นทุกประการผุดปรากฏขึ้นมา พร้อมกับส่งเสียงคำรามอันไร้เสียง

ความเจ็บปวดรวดร้าวที่แล่นลึกถึงวิญญาณทำให้มังกรหินคลุ้มคลั่งถึงขีดสุด วิญญาณของมันหลุดออกจากร่างเพียงชั่วพริบตาก็หลอมรวมกลับเข้าสู่ร่างกายใหม่อีกครั้ง มันฟาดหางยักษ์สะบัดออกไป ในพริบตานั้นอากาศก็ระเบิดกึกก้อง ท่ามกลางห้วงมิติว่างเปล่าที่แตกสลายเป็นชั้นๆ คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งก็กวาดซัดไปทั่วทุกทิศทาง เปิดฉากโจมตีแบบไม่เลือกหน้า