บทที่ 334 เป็นโรคไม่อยากปั่นนิยาย

บทที่ 334 เป็นโรคไม่อยากปั่นนิยาย

“ปราณเซียนหนึ่งพันล้านเส้นงั้นเหรอ? หวังโส่วอี๋ ทำไมนายไม่ไปปล้นเอาเลยล่ะ?!”

“เผ่ามนุษย์ของพวกนายก็ไม่ได้ฝึกวิถีมารสักหน่อย นี่ยังกล้ามาหมายตาปราณมารของเผ่ามารพวกเราอีก บ้าไปแล้วหรือไง!”

“ให้สมบัติสวรรค์ใต้ทะเลกับเนื้อสัตว์อสูรที่มีมูลค่าเทียบเท่าปราณเซียนสิบล้านเส้นแก่พวกนายทุกปี หวังโส่วอี๋ นายคิดจะเปิดศึกสงครามระหว่างทะเลกับแผ่นดินใหญ่หรือไง!”

“...”

อวี๋จื้อปัวได้แต่เงียบฟังการเจรจาอันดุเดือดในช่องสนทนาของสี่มหาผู้แข็งแกร่ง สีหน้าเผยความพูดไม่ออกบอกไม่ถูกออกมาเล็กน้อย

มหาผู้แข็งแกร่งขั้นที่ 99 ทั้งสี่ท่านนี้ ในยามนี้เรียกได้ว่าไม่มีมาดของผู้แข็งแกร่งหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย ให้ความรู้สึกเหมือนชาวบ้านตาดำๆ ที่กำลังต่อราคากันอยู่ในตลาดสดมากกว่า ตอนที่เถียงกันดุเดือดแทบจะซัดกันตรงนั้นให้รู้แล้วรู้รอด