บทที่ 310 เบิกเนตรสังสาระมาเล่นสักหน่อย

บทที่ 310 เบิกเนตรสังสาระมาเล่นสักหน่อย

พร้อมกับที่มนุษย์พลังงานตัวจิ๋วชกหมัดลงมา ร่างกายของอวี๋จื้อปัวก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง เลือดเสียจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งทะลักออกจากรูขุมขนทั่วร่าง และแกนลำดับก็จมวูบลงมาตามแรงหมัดนี้ อยู่ในระดับความสูงเดียวกับตำแหน่งที่มนุษย์พลังงานตัวจิ๋วเคยนั่งขัดสมาธิอยู่แต่เดิม

ในชั่วพริบตานั้น พลังต้นกำเนิดจำนวนมหาศาลก็พวยพุ่งออกมาจากรูเล็กๆ ตรงกลาง แล้วถูกมนุษย์พลังงานตัวจิ๋วกระจายไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย ทันใดนั้น ทุกเซลล์ของอวี๋จื้อปัวก็เริ่มเกิดการผลัดเปลี่ยนโครงสร้าง กระดูกและเลือดเนื้อต่างเริ่มวิวัฒนาการไปสู่ระดับใหม่

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น มนุษย์พลังงานตัวจิ๋วก็ก้มลงมองแกนลำดับใต้ฝ่าเท้า ดวงตาทั้งสองเปล่งประกายแสงเจิดจ้า กางนิ้วทั้งห้าออกแล้วคว้าไปยังสีหนึ่งในแกนลำดับกระจกเงาหมื่นบุปผา