บทที่ 293 ไป๋ซินอี๋

บทที่ 293 ไป๋ซินอี๋

อวี๋จื้อปัวกลับมาถึงที่พักของตัวเอง สีหน้ายังคงหวาดผวาไม่หาย

หลังจากที่เขาใช้เทพสายฟ้าเหินจากมาได้ไม่นาน ร่างแยกก็ถูกซัดแหลกเป็นผง และนั่นเป็นเพียงการโบกมืออย่างไม่ใส่ใจของตัวตนปริศนาเหนือโดมฟ้าเท่านั้น หากดูจากเสี้ยวหนึ่งของพลังที่เผยออกมา อย่างน้อยที่สุดก็ต้องอยู่เหนือระดับขั้นแปดสิบขึ้นไป

"นั่นดูเหมือนจะเป็นสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่ง?" อวี๋จื้อปัวคิดในใจ ขณะเดียวกันก็อดที่จะบ่นอุบถึงหวังโส่วอี๋ไม่ได้ ไหนบอกว่าจะไม่เกินระดับกฎเกณฑ์ไง? พลังระดับนั้น ต่อให้เป็นเทพอาคมสายฟ้าอย่างเหลยว่านจวินไปเอง ก็คงโดนตบเละเหมือนกันล่ะมั้ง