บทที่ 265 จะไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว

บทที่ 265 จะไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว

ในมุมมืด ร่างแยกของอุจิวะ โอบิโตะยืนสงบนิ่งอยู่ตรงหัวมุมกำแพง สีบนตัวกลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกับผนัง เปลือกตาหลุบต่ำ ใช้หางตาจับจ้องไปที่หน้าประตูบ้านของโฮคาเงะรุ่นที่ 4 นามิคาเสะ มินาโตะ

ไม่นานนัก ประตูก็ถูกเลื่อนเปิดออกพร้อมเสียง "เอี๊ยด~" โนฮาระ รินยิ้มแย้มแจ่มใส โค้งคำนับให้ครอบครัวมินาโตะอย่างมีมารยาท พลางเอ่ยคำสุภาพทำนองว่า 'ขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะคะ' เพื่อบอกลาครอบครัวมินาโตะ

หลังจากร่ำลาเสร็จ โนฮาระ รินก็หันหลังกลับ รอยยิ้มหุบลง ใบหน้าเล็กฉายแววจริงจังขณะเดินมุ่งหน้ากลับไปตามทางที่มา