บทที่ 233 คงไม่มีใครคิดจริงๆ หรอกนะว่าตัวเองเลือดร้อนกว่าอวี๋จื้อปัว

บทที่ 233 คงไม่มีใครคิดจริงๆ หรอกนะว่าตัวเองเลือดร้อนกว่าอวี๋จื้อปัว

"ยิ่งเข้าใจความจริงในประวัติศาสตร์มากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งเลื่อมใสบรรพชนของเรามากขึ้นเท่านั้น ที่สามารถฟันฝ่าบุกเบิกเปิดศักราชใหม่ท่ามกลางสภาพแวดล้อมอันยากลำบากขนาดนั้น จนทำให้พวกเรามียุคสมัยอันรุ่งโรจน์อย่างในทุกวันนี้ได้!"

เหนือสนามรบที่เสียงกึกก้องกัมปนาท อวี๋จื้อปัวนั่งขัดสมาธิอยู่กลางเวหา น้ำเสียงของเขาเจือความสะท้อนใจ ผ่านกล้องของห้องไลฟ์สดส่งตรงไปยังหูของผู้ชมกว่าสามร้อยล้านคนที่กำลังดูไลฟ์อยู่

ในที่สุดเขาก็เลือกเปิดไลฟ์สดอยู่ดี เหตุผลข้อแรกคือเขาต้องควบคุมกระจกวัฏสงสารสรรค์สร้าง จึงไม่มีสมาธิไปร่วมต่อสู้มากนัก ข้อสองคือกองทัพนินจาทำงานได้ยอดเยี่ยมมาก ขอเพียงไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ระดับเกินขั้นห้าสิบ นินจารวมพลังกันย่อมสามารถกวาดล้างไปข้างหน้าได้อย่างราบคาบ ไม่จำเป็นต้องให้เขาลงไปแย่งผลประโยชน์กับเหล่านินจาเลย

เพราะถึงอย่างไร เขาก็หักส่วนแบ่งไปถึง 70% จากแต้มพลังงานและแต้มอารมณ์ที่พวกนั้นหามาได้แล้ว แถมยังปรับราคาวิญญาณนินจาในร้านค้าให้สูงขึ้นอีกด้วย

ดังนั้นด้วยความเบื่อ เขาจึงได้เปิดไลฟ์สดขึ้นมา