บทที่ 230 กองทัพซูซาโนะ

บทที่ 230 กองทัพซูซาโนะ

อวี๋จื้อปัวเคยมีความฝันอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือหลังจากเบิกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาแล้ว จะขับกันดั้มไปบดขยี้ศาลเจ้าส้วมของประเทศฝูซังให้ราบคาบในคราวเดียว

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ ประเทศฝูซังดันฉวยโอกาสล่มสลายไปอย่างเงียบๆ ในตอนที่เขายังไม่ได้เบิกกระจกเงาหมื่นบุปผาเสียอย่างนั้น เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกเสียดายอยู่พักหนึ่งเลยทีเดียว

ยังดีที่ตอนนี้โอกาสมาถึงแล้ว!

ในยามนี้ เขากับหลิงว่านจวินยืนตระหง่านอยู่บนท้องฟ้าสูงหลายหมื่นเมตร สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าอาณาเขตผีของสาวปากฉีกแผ่ปกคลุมไปเกือบครึ่งหนึ่งของโตเกียว

ส่วนอีกครึ่งหนึ่งถูกเหล่าวิญญาณร้ายสงครามอีกกลุ่มที่เดิมทีถูกเซ่นไหว้ครอบครองอยู่ วิญญาณร้ายเหล่านี้มีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลหลังจากการเปิดออกของประตูขุมนรก ประกอบกับแรงศรัทธาและควันธูปที่ได้รับการกราบไหว้จากประชาชนฝูซังตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทำให้พวกมันทะลวงสู่ระดับ A ได้ จนก่อตัวเป็นสภาพการเผชิญหน้าคุมเชิงกับสาวปากฉีกอยู่กลายๆ

ตึก, ตึก, ตึก!

ขณะนี้ ภายในอาณาเขตผีอันกว้างใหญ่ วิญญาณร้ายเหล่านี้กำลังร่ายรำระบำอาวะซึ่งเป็นการร่ายรำพื้นเมืองของฝูซัง พวกมันค้อมเอวปรบมือ ย่างก้าวเป็นจังหวะพร้อมเพรียง ทว่ากลับไม่มีความงดงามเลยแม้แต่น้อย มีเพียงกลิ่นอายแห่งสิ่งอาถรรพ์แผ่ออกมา