บทที่ 218 แค่สองพันสองร้อยคำจะตั้งชื่อบททำไม อ่านไปเรื่อยๆ เถอะ

บทที่ 218 แค่สองพันสองร้อยคำจะตั้งชื่อบททำไม อ่านไปเรื่อยๆ เถอะ

"รับรู้แล้ว นายถือคำสั่งของฉันแล้วพาพวกเขาไปลงทะเบียนที่ฝ่ายข้อมูลของสำนักใหญ่เถอะ!" หลังจากฟังการแนะนำตัวของอวี๋จื้อปัวแล้ว หวังโส่วอี๋ก็เหลือบมองทั้งสี่คนที่แต่งกายแปลกตาอยู่แวบหนึ่ง ก่อนจะโบกมือพลางกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

ในเมื่ออวี๋จื้อปัวถึงขั้นสร้างหุ่นเชิดซากศพอมตะขึ้นมาได้แล้ว การจะอัญเชิญยอดฝีมือที่น่าจะมาจากอีกโลกหนึ่งก็ดูไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับไม่ได้อะไร อีกทั้งการบำเพ็ญเพียรของหวังโส่วอี๋ก็บรรลุถึงขั้นเทวะ 99 แล้ว ในห้วงความคิดจึงมีประกายวิญญาณแล่นพล่าน มีสัญชาตญาณอันเฉียบคมที่สุดต่อทุกสรรพสิ่ง ในเมื่อเขารู้สึกว่าการที่อวี๋จื้อปัวทำเช่นนี้ไม่มีปัญหาอะไร นั่นก็แปลว่าไม่มีปัญหาจริงๆ และเขาก็ยินดีที่จะให้การรับรองแก่อวี๋จื้อปัว