บทที่ 209 ชุบชีวิตพ่อแม่

บทที่ 209 ชุบชีวิตพ่อแม่

หลังจากชุบชีวิตนักดับเพลิงหยางเหล่ยแล้ว อวี๋จื้อปัวก็พบว่าร่างใหม่ของเขายังมีคุณสมบัติในการดูดซับพลังวิญญาณอีกด้วย แม้จะไม่อาจกลายเป็นผู้ปลุกพลังได้ในทันที แต่ก็มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญวิชาเต๋าที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง

นี่ก็นับเป็นวาสนาอย่างหนึ่ง หลังจากแอบสังเกตดูอยู่อีกพักหนึ่งและพบว่าหลังฟื้นคืนชีพแล้วไม่มีอาการผิดปกติใดๆ แสดงออกมา อวี๋จื้อปัวก็ไม่อาจสะกดกลั้นอารมณ์พลุ่งพล่านในใจได้อีกต่อไป จึงตรงเข้าไปยังมิติแดนบริสุทธิ์ที่ติดตัวอยู่ในร่างกายทันที

หลังสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาก็เบิกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาขึ้นทันที แล้วค่อยๆ ปล่อยวิญญาณของพ่อแม่อวี๋ออกมาอย่างระมัดระวัง สีหน้าของเขาราวกับกำลังประคองหยกเนื้อเปราะบางเอาไว้

กลางอากาศ วิญญาณของพ่อแม่อวี๋ยังคงรักษารูปลักษณ์เหมือนยามมีชีวิต แววตาเลื่อนลอยไร้สติ ราวกับหุ่นเชิดที่ไร้จิตสำนึก

อวี๋จื้อปัวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บแปลบในใจ

ยามพ่อแม่ยังอยู่ ชีวิตยังคงมีที่มา ยามพ่อแม่ลับลา ชีวิตก็เหลือเพียงหนทางกลับ