บทที่ 199 (ควบสองตอน) กายเซียนสำเร็จ เลื่อนสู่ขั้นสิบ พบทีโมอีกครั้ง

บทที่ 199 (ควบสองตอน) กายเซียนสำเร็จ เลื่อนสู่ขั้นสิบ พบทีโมอีกครั้ง

"เฮ้อ~"

เช้าวันรุ่งขึ้น อวี๋จื้อปัวตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่ หลังจากเห็นสภาพบนร่างกายของตนเองแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวออกมาเบาๆ

ใต้ผ้าห่ม ไป๋ฉานอีไร้อาภรณ์ติดกายแม้แต่ชิ้นเดียว เรือนร่างนุ่มนิ่มราวกับปลาหมึกยักษ์แปดหนวดที่กอดรัดเขาไว้แน่น เส้นผมที่ยุ่งเหยิงขับเน้นให้ใบหน้าขาวผุดผ่องของเธอยิ่งดูอ่อนเยาว์และนุ่มนวล แฝงไปด้วยความงามอันเกียจคร้านที่สะกดสายตาจนน่าใจหาย

ยามนี้เธอฟุบอยู่บนแผงอกของอวี๋จื้อปัว ริมฝีปากอิ่มเผยอน้อยๆ มีน้ำลายใสๆ ไหลเยิ้มจากมุมปากจนเปียกชุ่มเสื้อของอวี๋จื้อปัว เห็นได้ชัดว่ากำลังหลับปุ๋ยอย่างเอร็ดอร่อย

เฉินป๋อ! เฉินป๋อ!

เสน่ห์ของไป๋ฉานอีนั้นไม่ต้องสงสัยเลย แทบจะตอบโจทย์จินตนาการทุกอย่างที่ผู้ชายมีต่ออีกครึ่งหนึ่งของชีวิต

นับตั้งแต่เธอแปลงกายเป็นมนุษย์ได้ เธอก็อยากจะพลีกายให้ฟรีๆ มาตลอด หากไม่ใช่อวี๋จื้อปัวมีจิตใจแน่วแน่มั่นคง ประกอบกับ ** ไม่อนุญาตให้เขียน เกรงว่าคงได้จัดหนักจนสาแก่ใจไปนานแล้ว

เขาใช้คาถาน้ำเรียกดวงน้ำออกมาลูกหนึ่งเพื่อชะล้างคราบน้ำลายของไป๋ฉานอีออกไป และเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้การขยับตัวดิ้นหลุดรุนแรงจนปลุกไป๋ฉานอีให้ตื่น อวี๋จื้อปัวจึงใช้วิชาเทพสายฟ้าเหินวาร์ปมายังห้องนั่งเล่น แล้วหยิบกาน้ำชาออกมาคนเดียว