บทที่ 191 การพบกัน สงคราม

บทที่ 191 การพบกัน สงคราม

"ปัวปัว ฉันมาแล้วนะ!"

เสียงใสหวานราวมุกร่วงกระทบจานหยก เสียงของไป๋ฉานอีมาก่อนตัว ภายในอุโมงค์มิติแห่งความว่างเปล่าอันมืดมิด เธอในชุดขาวเปลือยเท้าเปล่าพุ่งตัวโถมเข้าใส่อวี๋จื้อปัวที่กำลังนั่งยองๆ หันหลังทำพิธีกรรมจุติอยู่บนพื้น

ไม่มีความห่างเหินที่เกิดจากการฟื้นคืนความทรงจำในอดีตเลยแม้แต่น้อย เธอมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและความดีใจ

ตอนที่เธอยังเป็นแค่แมวตัวหนึ่ง ก็มีความรู้สึกดีๆ ให้อวี๋จื้อปัวอย่างบอกไม่ถูกอยู่แล้ว ยามนี้ความทรงจำของเธอฟื้นกลับมาทั้งหมด อีกทั้งยังได้อ่านความทรงจำของนักศึกษามหาวิทยาลัยที่มีอีคิวสูงมาสองสามคน ทำให้เธอเข้าใจความรู้สึกที่ตัวเองมีต่ออวี๋จื้อปัวได้อย่างถ่องแท้

"หืม?"

อวี๋จื้อปัวรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง เมื่อทำขั้นตอนสุดท้ายของพิธีกรรมเสร็จสิ้น เขาก็หันหลังลุกขึ้นยืนมองไปยังอุโมงค์มิติแห่งความว่างเปล่า วินาทีถัดมา ใบหน้าหล่อเหลาก็เผยแววตกตะลึง จากนั้นก็อ้าแขนออกตามสัญชาตญาณ

"ฮิๆ~"