บทที่ 155 ในใจหงุดหงิดแทบตาย แต่ก็จำใจต้องมอบสมบัติเวทเพื่อคุ้มครองเขา

บทที่ 155 ในใจหงุดหงิดแทบตาย แต่ก็จำใจต้องมอบสมบัติเวทเพื่อคุ้มครองเขา

เมื่อเห็นสีหน้าของหวังโส่วอี๋ อวี๋จื้อปัวก็ลอบร้องในใจทันทีว่าซวยแล้ว

การที่เขารู้ว่าภายในเศษเสี้ยวหัวใจแห่งโลกมีจิตสำนึกอื่นอยู่นั้น หลักๆ มาจากการแจ้งเตือนของระบบ และการมีอยู่ของระบบก็คือความลับที่ลึกที่สุดในก้นบึ้งหัวใจของเขา ซึ่งเขาไม่เคยคิดจะเปิดเผยออกไปเลยแม้แต่น้อย

ระหว่างที่ความคิดกำลังแล่นพล่าน ท่ามกลางสายตาตื่นเต้นระคนคาดหวังของหวังโส่วอี๋ อวี๋จื้อปัวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า "ตอนที่ม่ออวี้... เอ่อ เสี่ยวจิ่วเลื่อนระดับขึ้นสู่ระดับ C มันเกิดขึ้นภายในมิติแดนบริสุทธิ์ของผมครับ ตอนนั้นหมอกดำนอกม่านแสงล่าถอยออกไปไกลหลายสิบเมตร ผมเลยเดาได้เลาๆ ว่าข้างในเศษเสี้ยวหัวใจแห่งโลกน่าจะมีจิตสำนึกอื่นอยู่อีก"

มิติแดนบริสุทธิ์ คือสิ่งที่ผู้ครอบครองเศษเสี้ยวหัวใจแห่งโลกเบิกสร้างขึ้นมาหลังจากควบคุมเศษเสี้ยวหัวใจแห่งโลกได้ในขั้นต้น จากนั้นจึงหลอมรวมบุคคลหรือสิ่งของที่สำคัญที่สุดในใจให้กลายเป็นร่างแสงคอยพิทักษ์รักษา และนี่ก็คือที่มาของชื่อ "แดนบริสุทธิ์" เพราะร่างแสงใจกลางแดนบริสุทธิ์นั้น ก็คือ "แดนบริสุทธิ์" ภายในใจของผู้ครอบครองนั่นเอง