กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
แบ่งเล่ม: เล่มที่ 2: ยามเมื่อหยินหยางผันแปรวิปริต ข้าจักใช้ซูซาโนะโอร่ายรำค้ำสวรรค์
บทที่ 149 วิชาเซียน·เพลิงทองมอดสู
(อ่านมาถึงเล่มสองแล้ว ยังไม่ให้คะแนนรีวิวอีกเหรอครับ? ได้โปรดช่วยให้คะแนนเถอะนะ คนให้คะแนนน้อยมากเลย หวังว่าจะให้ 5 ดาวนะครับ ขอบคุณครับ!)
บนหาดทรายอันกว้างใหญ่ เพื่อส่งผ่านพลังวิญญาณสายดินลงสู่พื้นให้เร็วยิ่งขึ้น อวี๋จื้อปัวไม่ได้ใช้ท่าประกบสองมือในการปลดปล่อยกำแพงดิน แต่เลือกใช้ท่าทาบสองฝ่ามือลงบนพื้นโดยตรง
ในเวลานี้ ตรงหางตาของเขามีลวดลายเซียนสีแดงปรากฏอยู่ ขณะที่พลังวิญญาณสายดินหลั่งไหลเข้าสู่ผืนพิภพอย่างบ้าคลั่ง พลังเซียนภายในร่างก็หลั่งไหลควบคู่ไปกับพลังวิญญาณด้วยเช่นกัน ทันใดนั้น ท่ามกลางเสียงกึกก้องกัมปนาท กำแพงดินขนาดยักษ์ที่ยาวเกือบสองพันเมตร สูงกว่าสิบเมตรราวกับกำแพงเมืองก็ผุดขึ้นมาจากผืนดิน เข้าขวางกั้นอยู่เบื้องหน้าลมพายุอันเกรี้ยวกราดที่พัดกวาดเข้ามา และปกป้องเหล่าผู้เหนือมนุษย์ฝ่ายมนุษย์ไว้เบื้องหลังได้อย่างแน่นหนา
"เชี่ยเอ๊ย!"
"โคตรเทพ!"
"หรือว่าจะมีท่านเทพสายดินระดับ A คนใหม่มาเสริมทัพแล้ว?"