บทที่ 132 ชำระกายอย่างบ้าคลั่ง ม่ออวี้เลื่อนขั้น

บทที่ 132 ชำระกายอย่างบ้าคลั่ง ม่ออวี้เลื่อนขั้น

"ปัง!"

อวี๋จื้อปัวใช้กระบวนท่าสุดท้ายของหมัดหลอมกาย ชกหมัดหนึ่งเข้าใส่กระสอบทรายที่แขวนอยู่ใจกลางห้องแรงโน้มถ่วงอย่างหนักหน่วง

เมื่อหมัดนี้ถูกซัดออกไป ร่างกายของเขาก็ส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะ พลังทั่วร่างถูกรวบรวมไว้ที่จุดเดียว กำปั้นที่กำแน่นทำให้เกิดระลอกคลื่นบนกระสอบทรายก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นกระสอบทรายก็ถูกแรงกระแทกมหาศาลที่ตามมาสั่นสะเทือนจนแกว่งไปข้างหลังอย่างรุนแรง

"วิชาชำระกายนี้มันโคตรจะทรมานเลยแฮะ เสียดายที่ผลการฝึกของร่างแยกไม่สามารถสะท้อนมายังร่างจริงได้โดยตรง ไม่อย่างนั้นละก็..."

หลังจากชกหมัดนี้ออกไป อวี๋จื้อปัวก็แสยะยิ้มยิงฟันด้วยความเจ็บปวด พลางประคองกระสอบทรายที่แกว่งกลับมาให้เข้าที่ แล้วเริ่มพักผ่อน

ในเวลานี้เขาเหงื่อท่วมศีรษะ เส้นเลือดปูดโปนบนหน้าผากเต้นตุบๆ อีกทั้งบนผิวหนังยังมีตุ่มเล็กๆ ปูดนูนขึ้นมาเป็นระยะ ราวกับมีมดแมลงนับหมื่นนับแสนตัวกำลังไต่ยั้วเยี้ยอยู่ภายใน