บทที่ 122 คนละตัว ไม่มีปัญหาใช่ไหม?

บทที่ 122 คนละตัว ไม่มีปัญหาใช่ไหม?

ในหมู่บ้านพักครอบครัวผู้เหนือมนุษย์หมายเลข 4 ชายหนุ่มรูปร่างผอมบางคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ในสวนหย่อมของหมู่บ้าน ไกวชิงช้าให้เด็กหญิงตัวน้อย ใบหน้าของเขาดูหมดจดเกลี้ยงเกลา สายตาที่มองเด็กหญิงเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู

"น้องสาว พวกเราเล่นอีกห้านาทีแล้วค่อยกลับกัน ดีไหม?"

"ได้ค่า!" เมื่อได้ยินอย่างนั้น เด็กหญิงตัวน้อยก็รู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง แต่ก็ยังตอบรับอย่างว่าง่าย

ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ พลางไกวชิงช้าให้เด็กหญิงต่อไป นับตั้งแต่พ่อแม่เสียชีวิตไป น้องสาวก็แทบจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเขา เขาจึงทะนุถนอมช่วงเวลาที่ได้อยู่กับน้องสาวเป็นอย่างยิ่ง

และในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังรัวขึ้น ชายหนุ่มหยิบมือถือออกมาดู พบว่าเป็นสายจากหัวหน้าฝ่ายข้อมูลสาขาหนิงเฉิง

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็กดรับสาย