บทที่ 94 อ่านอาจมไร้ขอบเขตโฉมใหม่

บทที่ 94 อ่านอาจมไร้ขอบเขตโฉมใหม่

"คนหนุ่มอย่าเพิ่งใจร้อนไปนักสิ!" สวีหย่วนหงกล่าวด้วยรอยยิ้ม พลางรับหมัดที่หนักหน่วงดั่งพันชั่งของอวี๋จื้อปัวเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย ร่างกายกึ่งโปร่งแสงไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย

รูม่านตาของอวี๋จื้อปัวหดเกร็ง ก่อนที่ดวงตาทั้งสองข้างจะแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ แสงสีแดงวาบผ่านข้างใน และเผลอใช้อ่านอาจมไร้ขอบเขตออกไปโดยไม่รู้ตัว

สวีหย่วนหงเผยสีหน้าสนใจใคร่รู้ขึ้นมาทันที "นี่น่ะเหรอเนตรวงแหวนของเธอ? พลังจิตไม่เลวเลย ฉันขอดูหน่อยสิว่าคาถาลวงตาของเธอจะ... อ้วก~"

เพราะคิดจะลองเชิง สวีหย่วนหงจึงไม่ได้ต้านทานคาถาลวงตาของอวี๋จื้อปัว ดังนั้นในสายตาของเขา จึงเห็นเพียงทะเลอาจมอันมืดฟ้ามัวดินซัดทะลักเข้ามาตรงหน้า แล้วขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ อย่างไร้ขอบเขตเบื้องหน้าสายตา

ภายในทะเลอาจม สารพัดอึพลุ่งพล่านซัดสาด มีทั้งอึข้าวโพดที่ย่อยไม่หมด อึแก้วมังกรสีแดง อึโจ๊กแปดเซียนที่กึ่งก้อนกึ่งเหลว อึที่เป็นก้อนยังพอทำเนา แต่ที่น่าสะอิดสะเอียนที่สุดคือพวกกึ่งก้อนกึ่งเหลว ซึ่งระหว่างที่ม้วนตลบก็ละลายอึก้อนจนนิ่มแล้วผสมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน ทำเอาสวีหย่วนหงสติแตกกระเจิงในพริบตา