บทที่ 89 ที่แท้นายก็เป็นมิติแบบนี้เองเรอะ

บทที่ 89 ที่แท้นายก็เป็นมิติแบบนี้เองเรอะ

พันปักษากล้าคมแทงทะลวงจมลึกเข้าไปในร่างหลักของมารดำ จากนั้นอวี๋จื้อปัวก็กางห้านิ้วออก คว้าจับผลึกวิญญาณพลังมืดขนาดเท่าไข่ห่านในร่างของมันไว้แน่น

"แก... แม่ง..." มารดำหันศีรษะกลับมาอย่างแข็งทื่อ มองดูอวี๋จื้อปัวที่อยู่ด้านหลัง ใบหน้าของมันนอกจากความโกรธแค้นแล้ว ยังมีความหวาดกลัวแฝงอยู่ด้วย

อวี๋จื้อปัวยิ้มน้อยๆ "ตายซะเถอะ!"

มือขวาที่มีประกายสายฟ้าเต้นระริกดึงผลึกวิญญาณพลังมืดกระชากออกจากร่างหลักของมารดำ

ในพริบตา ร่างหลักของมารดำรวมถึงร่างแยกของมันก็แปรสภาพกลายเป็นแอ่งของเหลวสีดำสี่กอง ก่อนจะค่อยๆ กลายเป็นไอระเหยสลายไปในที่สุด

"ยินดีด้วยที่โฮสต์สังหารมารดำระดับ Cขั้นสูงสุดหนึ่งตัว ได้รับ 2,000 แต้มพลังงาน แต้มพลังงานปัจจุบัน 38,620 แต้ม"

"ยังห่างไกลจากหนึ่งแสนอีกเยอะเลยแฮะ! แถมยังไม่รู้อีกว่าหลังจากครบ 100,000 แล้ว สกิลเทพสายฟ้าเหินจะปรากฏออกมาไหม" อวี๋จื้อปัวถอนหายใจในใจ จากนั้นก็พุ่งตัววูบเดียวไปปรากฏอยู่ข้างกายสายลับหวังเย่

"พี่ชาย ยังไหวอยู่ไหม" อวี๋จื้อปัวมองดูหวังเย่ที่นอนอยู่บนพื้นแล้วเอ่ยถาม