บทที่ 59 ความหนาแน่นพลังวิญญาณ

บทที่ 59 ความหนาแน่นพลังวิญญาณ

เพราะการเคลื่อนไหวของหลี่ฟ่างชะงักช้าลงไปชั่วขณะ อวี๋จื้อปัวจึงสามารถใช้วิชาคาถาสลับร่างหลบหนีออกมาได้ โดยสลับตำแหน่งกับตอไม้ท่อนหนึ่งในป่า รอดพ้นวิกฤตมาได้อย่างหวุดหวิด

"ไม่สู้แล้ว ไม่สู้แล้ว! รอผมถึงระดับ D ก่อนแล้วค่อยมาสู้กับพี่ใหม่!"

อวี๋จื้อปัวที่อยู่ในป่าตะโกนบอกไปหนึ่งประโยค จากนั้นก็พุ่งพรวดเหมือนลูกศรหลุดจากแล่งตรงเข้าไปหาม่ออวี้ สอดสองมือเข้าใต้รักแร้แล้วอุ้มมันขึ้นมา ก่อนจะก้มลงหอมหัวขนนุ่มฟูของมันฟอดใหญ่

"ม่ออวี้เอ๋ย แกนี่มันสุดยอดลูกรักตัวโปรดของฉันจริงๆ!"

"เหมียวน้าว~ (*≧▽≦)" ม่ออวี้เอาหน้ามาถูไถแก้มเขา มันดีใจมากที่ได้รับคำชม

อวี๋จื้อปัว : "ლ(°◕‵ƹ′◕ლ)"