บทที่ 28 ซือจวินฟางผู้ประหลาดใจระคนยินดี

บทที่ 28 ซือจวินฟางผู้ประหลาดใจระคนยินดี

นับตั้งแต่พลังวิญญาณปรากฏขึ้นบนโลก ความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่าทั่วทุกมุมโลกก็เขียวชอุ่มหนาทึบขึ้นกว่าแต่ก่อนมากกว่าเท่าตัว

เขตทหารหนิงเฉิงตั้งอยู่ไม่ไกลจากชายขอบทะเลผืนป่าดงดิบชื้นของมณฑล G ส่วนในส่วนลึกของทะเลป่าแห่งนั้น ท่ามกลางทิวเขาสลับซับซ้อน เสียงชะนีร้องเสือคำรามกลับยิ่งฟังดูทึบทะมึนและวังเวงกว่าในอดีต จนเริ่มเผยเค้าลางของโลกยุคดึกดำบรรพ์ขึ้นมาเลือนราง

ในเวลานี้ ซือจวินฟางกำลังพาหวังเยี่ยนเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรเสือตัวหนึ่งอยู่ในส่วนลึกของป่าดิบชื้น

เมื่อเร็วๆ นี้มีคนเก็บสมุนไพรหายตัวไปในแนวเทือกเขาแห่งนี้เป็นจำนวนไม่น้อย ซือจวินฟางกับหวังเยี่ยนจึงรับภารกิจมาตรวจสอบ แล้วพบสัตว์อสูรเสือกินคนเข้าพอดี จึงเปิดฉากการต่อสู้ครั้งใหญ่ขึ้นทันที

บนหัวของสัตว์อสูรเสือลายพาดกลอนตัวนี้มีเขาเดี่ยวเปล่งประกายสายฟ้าแวบวาบ ลำตัวสูงสองเมตร และหากยืดหางตรงความยาวรวมก็แตะถึงสิบเมตรพอดิบพอดี ใกล้รังของมันมีเศษเสื้อผ้าของผู้เคราะห์ร้ายหลงเหลืออยู่ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ซือจวินฟางกับหวังเยี่ยนตัดสินใจลงมือ

ต้นไม้รอบข้างหักโค่นเป็นแถบใหญ่ มีทั้งร่องรอยถูกสายฟ้าฟาด ถูกน้ำซัด และถูกก้อนน้ำแข็งกระแทกจนหักสะบั้น แสดงให้เห็นว่าการต่อสู้ดุเดือดเพียงใด