บทที่ 24 การจัดการ

บทที่ 24 การจัดการ

เอกลักษณ์การแต่งกายเด่นชัดเกินไป ขอเพียงเป็นแฟนนารูโตะก็มองปราดเดียวรู้เลยว่าร่างที่อวี๋จื้อปัวแปลงอยู่นี้คือภาพลักษณ์ของคาคาชิวัยผู้ใหญ่

ทว่าโลกใบนี้กลับไม่มีมังงะเรื่องนารูโตะ

เมื่อมองชายหนุ่มผมสีเงิน รูปร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรตรงหน้า หลินหว่านจวินจึงรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง ชั่วขณะหนึ่งเธอแทบเชื่อมโยงเขากับเด็กหนุ่มคิ้วเข้มตาโตเมื่อครู่นี้ไม่ติดเลย

อีกทั้งเธอยังจับสัมผัสได้ว่า สิ่งที่อวี๋จื้อปัวใช้ไม่ใช่ภาพลวงตาง่ายๆ ชายหนุ่มตรงหน้าอยู่กึ่งกลางระหว่างความจริงกับความเท็จ ด้วยสายตาของเธอพอมองออกว่าเป็นของปลอม แต่กลับชี้ชัดไม่ได้ว่าปลอมตรงไหน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องการมองทะลุแก่นแท้เพื่อเจาะตัวตนที่แท้จริงของอวี๋จื้อปัวได้โดยตรงเลย

ในเวลานี้เธอจึงรู้สึกสนใจใคร่รู้ในสกิลนี้ของอวี๋จื้อปัวเป็นอย่างมาก

แต่สนใจก็ส่วนสนใจ แต่ละสายลำดับย่อมมีจุดเด่นเฉพาะตัว หลักการประยุกต์ใช้พลังวิญญาณก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เธอไม่ได้คิดจะซักไซ้ไล่เลียงเอาความให้ถึงที่สุด เพราะคนที่มีพรสวรรค์โดดเด่นอย่างอวี๋จื้อปัว ย่อมต้องมีความลับส่วนตัวเป็นธรรมดา ขอแค่เธอรู้ว่าอวี๋จื้อปัวเป็นคนของสำนักเสินเซิ่งก็เพียงพอแล้ว