บทที่ 13 มาเยือนอีกครา

บทที่ 13 มาเยือนอีกครา

เมื่อได้ยินคำพูดของหวังอันเกอ อวี๋จื้อปัวก็รู้สึกในทันทีว่าตนเองกำลังแบกรับความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่

แต่ในหลายๆ ครั้ง การจะทำอะไรสักอย่างนั้นไม่อาจพึ่งพาแค่ความเลือดร้อนและอุดมการณ์เพียงอย่างเดียว อวี๋จื้อปัวอยากจะอุทิศตนรับใช้ชาติ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็อยากได้เงินทองเพื่อนำมาพัฒนาความเป็นอยู่ของคนในครอบครัวให้ดีขึ้นด้วย

เขาจึงถามขึ้นว่า "สวัสดิการของการเข้าร่วมสำนักเสินเซิ่งเป็นยังไงบ้างเหรอครับ แล้วถ้าเจอสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดสักตัว จะแบ่งแต้มผลงานกันยังไง"

"นายนี่นะ!" ได้ยินดังนั้น หวังอันเกอก็หลุดขำพรวดออกมา แต่ในใจกลับไม่ได้รู้สึกรังเกียจคำถามที่ตรงไปตรงมาของอวี๋จื้อปัวเลยแม้แต่น้อย เธอไม่เคยคิดว่าคนที่ยอมแบกรับภาระเพื่อประเทศชาตินี้จะไม่คู่ควรกับการมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี

"วางใจเถอะ สวัสดิการของสำนักเสินเซิ่งดีมากเลยล่ะ เด็กฝึกงานได้เดือนละสามหมื่น สามารถรับภารกิจทำบนแอปเสินเซิ่งได้ อิสระสุดๆ ส่วนสมาชิกทางการจะมีเงินเดือนขั้นต่ำเดือนละห้าหมื่น แถมยังมีประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพด้วย! ส่วนเรื่องแต้มผลงานจะแบ่งกันยังไงนั้น หลักๆ ก็ขึ้นอยู่กับว่านายลงแรงไปมากแค่ไหนในระหว่างทำภารกิจ ตอนปฏิบัติหน้าที่จะมีกล้องบันทึกภาพการปฏิบัติงานตลอดเวลา และจะมีทีมประเมินผลเฉพาะทางมาประเมินผลงานการต่อสู้ของนาย"