บทที่ 59: ต่างก็เป็นผู้หญิงที่รู้จักรักษาหน้าตา

บทที่ 59: ต่างก็เป็นผู้หญิงที่รู้จักรักษาหน้าตา

“ที่แท้ท้องฟ้าในย่านคนรวยก็ต่างออกไปจริงๆ ไม่ได้เห็นค่ำคืนที่สดใสแบบนี้มานานแล้ว”

หลี่หลานตี๋เอนหลังพิงราวกั้นในสวน เงยหน้ามองท้องฟ้าพลางเอ่ยอย่างทอดถอนใจ

เธอถือแก้วไวน์ทรงสูงชนกับแก้วของไป๋ซ่ง ก่อนจิบสองอึก ดื่มด่ำกับความรู้สึกที่ไวน์แดงค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง

ในค่ำคืนที่จันทร์กระจ่าง ดาวบางตาเช่นนี้ หัวใจของเธอเปี่ยมด้วยความสุขและความสดใส

รู้สึกราวกับได้ใช้ชีวิตแบบคนในตระกูลเศรษฐีเก่าเหมือนไป๋ซ่งอยู่หนึ่งวัน

ความอยากได้หน้าได้ตาของเธอได้รับการเติมเต็ม

ไป๋ซ่งจิบไวน์ รับลมเย็นยามค่ำคืน ก่อนเอ่ยหยอกว่า “ถ้าทุกอย่างเหมือนกันหมด ผมก็กลายเป็นคนโง่ที่จ่ายแพงฟรีๆ น่ะสิ”