บทที่ 57: ยังไม่ถึงขั้น

บทที่ 57: ยังไม่ถึงขั้น

“ท่าขี่ม้าของประธานไป๋ตอนนี้ดูดีมาก ความสูงศักดิ์ของกีฬาขี่ม้าไม่ได้อยู่ที่ตัวกีฬา แต่อยู่ที่บุคลิกของผู้ขี่ต่างหาก”

ขณะที่เถียนจียังคงกังวลว่าหากเข้าไปหาไอดอลจะถูกไป๋ซ่งเยาะเย้ย หลี่หลานตี๋ที่ยืนอยู่ข้างเขาก็พูดเสริมขึ้นอีกประโยค

ไม่เพียงน้ำเสียงจะเต็มไปด้วยความชื่นชม ดวงตาของเธอยังจับจ้องไป๋ซ่งที่กำลังควบม้าอยู่ไม่วางตา ราวกับหญิงสาวที่ตกอยู่ในห้วงหลงใหล

สาวในฝันที่เขาแอบชอบกำลังยืนชมผู้ชายคนอื่นอยู่ข้างๆ อย่างไม่ปิดบัง ทั้งยังแสดงความหลงใหลออกมา หัวใจของเขาจึงถูกแทงซ้ำอย่างแรงอีกครั้ง