บทที่ 53: สำหรับผมก็แค่ผ่อนคลาย

บทที่ 53: สำหรับผมก็แค่ผ่อนคลาย

“ตาแก่ มองอะไรอยู่เหรอ?”

ยูกิประคองชานมด้วยสองมือ โน้มตัวมาข้างหน้า จ้องตาไป๋ซ่งแล้วถามอย่างสงสัย

สายตาของไป๋ซ่งมองตรงไปยังหน้าอกของเธอ “คราบนม!”

ยูกิก้มมองตามสายตาเขา ที่แท้ชานมซึ่งล้นออกมาตรงมุมปากไหลลงมาตามลำคอจนถึงหน้าอก

เมื่อครู่มัวแต่หยอกเย้ากับไป๋ซ่งจนเพลิน เธอจึงไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด

เธอยิ้มให้เขา ก่อนดึงกระดาษทิชชูแผ่นหนึ่งจากบนโต๊ะมาเตรียมเช็ด

ไป๋ซ่งกลับยื่นมือมาหาเธอ “ผมช่วย”

ยูกิชะงักไปครู่หนึ่ง

เธอกำลังลังเลว่าจะให้ไป๋ซ่งช่วยดีหรือไม่ เพราะการกระทำนี้ไม่ใช่แค่การเกี้ยวพาราสีด้วยคำพูดแล้ว แต่เป็นการสัมผัสที่ใกล้ชิดมากทีเดียว