บทที่ 45: การถูกฝึกให้อยู่หมัด ก็เป็นความสนุกอย่างหนึ่งไม่ใช่หรือ

บทที่ 45: การถูกฝึกให้อยู่หมัด ก็เป็นความสนุกอย่างหนึ่งไม่ใช่หรือ

หลี่หลานตี๋นั่งอยู่ข้างๆ อย่างสำรวม ฟังไป๋ซ่งพูดคุยกับเจ้าหน้าที่สรรหาบุคลากร

เธอไม่ได้ตกใจกับทรัพย์สินส่วนตัวอย่าง ‘เรือยอชต์’ หรือ ‘เครื่องบิน’ ที่ไป๋ซ่งเอ่ยถึง เพราะสิ่งเหล่านี้ถือเป็นของมาตรฐานสำหรับมหาเศรษฐีอยู่แล้ว

อย่างมากก็แค่ยืนยันว่าไป๋ซ่งมีฐานะมั่งคั่งแข็งแกร่ง

สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกได้จริงๆ ว่าไป๋ซ่งแตกต่างจากเศรษฐีทั่วไป กลับเป็นเงื่อนไขการรับสมัครข้อสุดท้าย

ข้อกำหนดตายตัวเรื่องสุขภาพนี่เอง ที่แยกความแตกต่างระหว่าง ‘ตระกูลเศรษฐีเก่า’ กับ ‘คนมีเงิน’ ได้อย่างชัดเจน