บทที่ 43: ดิ้นรนมาครึ่งชีวิต ยังมีค่าไม่เท่ากางเกงตัวเดียวของไป๋ซ่ง

บทที่ 43: ดิ้นรนมาครึ่งชีวิต ยังมีค่าไม่เท่ากางเกงตัวเดียวของไป๋ซ่ง

คนเราจะรักใครแค่คนเดียวไปตลอดชีวิตได้ยังไง!

เมื่อได้ยินคำตอบนี้ ต้วนซีถิงก็รู้สึกว่าคำถามเมื่อครู่ของตัวเองไม่มีความหมายเลยสักนิด

ไป๋ซ่งจะชอบผู้หญิงแค่คนเดียวได้อย่างไร!

เธอก็แค่อยากสนองความปรารถนาของตัวเองเท่านั้น อยากเป็นผู้หญิงหนึ่งเดียวที่ไม่มีใครแทนได้ในใจของไป๋ซ่ง

แต่เห็นได้ชัดว่าความเป็นจริงไม่มีทางเป็นเช่นนั้น

“ฉันก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ามันไม่ถูกต้องตรงไหน” ต้วนซีถิงยิ้ม “แต่วันนี้ยังไงก็ต้องขอบคุณนาย ทำให้ฉันสะใจไปเต็มๆ เลย เดี๋ยวฉันชดใช้ค่ากางเกงให้”

ไป๋ซ่งตอบ “ถ้ามีอะไรอัดอั้นก็ระบายออกมา เก็บกดไว้นานๆ เดี๋ยวก็เป็นซึมเศร้าหรอก

ฉันไม่อยากให้ผู้หญิงข้างกายเป็นแบบนั้น”

ต้วนซีถิงยิ้มจนตาหยี