บทที่ 39: ให้เธอขอโทษคุณ

บทที่ 39: ให้เธอขอโทษคุณ

ต้วนซีถิงขับเบนท์ลีย์ ฟลายอิงสเปอร์ของไป๋ซ่งเข้าไปในตรอกมืดสลัวแห่งหนึ่งในเขตใจกลางเมือง ตรงปลายตรอกมีลานจอดรถเล็กๆ จอดได้สิบกว่าคัน

วันนี้มีรถจอดอยู่เจ็ดถึงแปดคัน

ในนั้นมีทั้งมุลซานน์ เอสคลาส เรนจ์โรเวอร์ขนาดเต็มของแลนด์โรเวอร์... ล้วนเป็นรถคู่กายของเหล่านักธุรกิจ

แค่ดูรถก็รู้แล้วว่า ร้านอาหารส่วนตัวที่ดัดแปลงจากบ้านเก่าตรงหน้าแห่งนี้ต้อนรับลูกค้าประเภทไหน

เรื่องค่าอาหาร เธอย่อมจ่ายไหว อย่างน้อยตอนนี้ตัวเธอเองก็นับเป็น “คนมีเงิน” คนหนึ่งแล้ว

แต่การมากินด้วยตัวเอง กับการมากินพร้อมไป๋ซ่ง ให้ความรู้สึกและอารมณ์ต่างกันโดยสิ้นเชิง

ถ้ามาเอง ก็เหมือนมาตามรอยร้านเด็ดที่ซ่อนตัวอยู่ในย่านเมืองอันพลุกพล่าน