บทที่ 33: ผมไม่ได้คิดจะทำให้เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ

บทที่ 33: ผมไม่ได้คิดจะทำให้เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ

“ประธานไป๋พูดถูกทุกอย่าง บริษัทที่ไม่มีแบรนด์ของตัวเอง ไม่มีผู้ใช้ที่ภักดี ไม่มีความสามารถหลักในการแข่งขัน ไม่ช้าก็เร็วต้องพังแน่นอน”

“ถ้าเอาตามที่เล่อลี่พูด พวกเราก็ไปสมัครงานกับแพลตฟอร์ม เป็นแรงงานรับใช้พวกเขาเสียเลยก็จบ จะเปิดบริษัททำไมอีก?”

“โชคดีที่วันนี้มีตัวแทนฝ่ายทุนมาร่วมงานคนหนึ่ง ไม่อย่างนั้นพวกเราที่เป็นโปรดิวเซอร์คงต้องคอยดูสีหน้าแพลตฟอร์มอย่างเดียว”

“...”

เล่อลี่ได้ยินเสียงพูดคุยด้านล่างเวทีค่อนข้างชัดเจน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าไป๋ซ่งเปิดโปงกลยุทธ์ควบคุมแบบนุ่มนวลของเขาเสียแล้ว มันจึงหมดแรงดึงดูดต่อฝ่ายผู้ผลิต

ไม่คิดเลยว่าประธานไป๋อายุน้อยขนาดนี้จะมีความเข้าใจลึกซึ้งเช่นนี้ อีกทั้งยังดูออกว่าเขาศึกษาวงการนี้มาอย่างจริงจัง เข้าใจทั้งอินเทอร์เน็ตและ AI