บทที่ 26: แม้แต่จะอวดก็ยังไร้ระดับ

บทที่ 26: แม้แต่จะอวดก็ยังไร้ระดับ

ตอนที่อู๋ลี่หมุนนาฬิกาบนข้อมือเพื่อสะกิดเตือนไป๋ซ่ง ไป๋ซ่งยังไม่ทันหัวเราะ หลี่หลานตี๋กับต้วนซีถิงที่อยู่ข้างกายก็หัวเราะออกมาก่อนแล้ว

ประธานอู๋ คุณกำลังหาเรื่องขายหน้าตัวเองชัดๆ

แค่ใส่โรเล็กซ์เดย์โทน่าสีดำทอง ก็กล้าบอกว่าตัวเองมีสไตล์ตระกูลเศรษฐีเก่าแล้วหรือ?

ในความเข้าใจของต้วนซีถิง ไป๋ซ่งก็แค่ไม่ได้ต้องการนาฬิกาข้อมือเป็นพิเศษเท่านั้น ไม่อย่างนั้นด้วยฐานะของเขา นาฬิการาคาหลายแสนหยวนก็ซื้อได้ในพริบตา กระทั่งไม่จำเป็นต้องไปเลือกที่เคาน์เตอร์ด้วยตัวเองด้วยซ้ำ

ส่วนในสายตาหลี่หลานตี๋ การกระทำของอู๋ลี่ดูไร้ระดับเหลือเกิน

คนจากตระกูลเศรษฐีเก่าไม่ได้ต่อต้านการสวมนาฬิกาข้อมือ

แต่สิ่งที่พวกเขาชอบคือนาฬิกาวินเทจ