บทที่ 8: ความหรูหราแบบจีน

บทที่ 8: ความหรูหราแบบจีน

“ซินดี้อยู่ไหมครับ?”

ไป๋ซ่งเดินเข้าร้านแล้วถามพนักงาน

“คุณไป๋ใช่ไหมคะ?”

พนักงานเรียกเขาด้วยความเคารพ ก่อนเชิญไป๋ซ่งกับยูกิไปนั่งในห้องรับรอง แล้วนำกาแฟมาให้สองแก้ว “คุณไป๋คะ เจ้าของร้านโทรมาแจ้งฉันแล้ว รอสักครู่นะคะ ตอนนี้เธอกำลังเข้าร่วมกิจกรรมเสวนาออนไลน์อยู่ค่ะ”

ไป๋ซ่งยิ้มแล้วพยักหน้า

แม้ไม่เคยมาใช้บริการสั่งตัดเสื้อผ้าชั้นสูงที่ “หลี่” แต่เขารู้จักหลี่หลานตี๋

ทั้งสองเพิ่มกันเป็นเพื่อนในวีแชตมาหลายปีแล้ว ก่อนหน้านี้เคยนัดกัน ทว่าต้องเลื่อนออกไปด้วยเหตุผลต่างๆ ทุกครั้ง

ตอนนั้นในหัวของเขามีแต่งาน อายุยี่สิบต้นๆ เป็นช่วงวัยที่กำลังทุ่มเทสร้างตัว นอกจากงานกับการเข้าสังคมเพื่อธุรกิจ เรื่องอื่นล้วนต้องเลื่อนไปทีหลัง

ส่วนใหญ่เขาพักอยู่ในสำนักงานเสียเลย จะได้ทำงานล่วงเวลาสะดวก และประหยัดเวลาเดินทาง