กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 290
อู๋ชิวชิวเงยหน้าขึ้นมองหานอวิ้นแวบหนึ่ง
"เหมือนกับที่นายยังคงจำเหล่าทหารของนายได้งั้นเหรอ"
คิ้วกระบี่ของหานอวิ้นขยับเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า "อืม"
"พวกเขาเคยมาเยือนโลกนี้ครั้งหนึ่ง จำเป็นต้องมีคนจดจำร่องรอยการมาเยือนของพวกเขา"
ปลายนิ้วของอู๋ชิวชิวโค้งงอเล็กน้อย
"อืม"
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคืออะไรกันนะ
คือการที่ร่องรอยการมีอยู่บนโลกใบนี้ถูกลบเลือนจนเกลี้ยง
หลานชายของอาเยว่มีอายุเจ็ดสิบปีแล้ว เดิมทีเขาเป็นคนสุดท้ายในโลกที่ยังคงจำอาเยว่ได้