บทที่ 282

บทที่ 282

ในเวลาเดียวกัน อู๋ชิวชิวก็เร่งไฟใจขึ้นมาในที่สุดเพื่อสะบัดมือสีดำที่พุ่งเข้ามาจนแหลกละเอียด

พวกมันกลับกลายเป็นน้ำสีดำที่น่าขยะแขยงกองหนึ่ง

อู๋ชิวชิวทำเป็นมองไม่เห็น

"ระวังตัวด้วย" เธอเอ่ยเสียงเบากับหานอวิ้น

"เจ้ารู้เรื่องหอกที่ถูกบูชาอยู่ในหอพระตระกูลม่อไหม" อยู่ ๆ หานอวิ้นก็เอ่ยถามขึ้นมา

อู๋ชิวชิวพลันเข้าใจขึ้นมาทันที

"นั่นคือ..." นั่นคืออาวุธของเขา

หานอวิ้นพยักหน้ารับ

เธอรู้สึกนึกเสียดายขึ้นมาเล็กน้อย รู้แบบนี้น่าจะหยิบติดมือมาด้วย