บทที่ 265

บทที่ 265

"ให้ตายสิ ทำไมไฟดับล่ะเนี่ย"

ห้องใต้หลังคามืดสนิท มีเพียงแสงไฟสลัวจากหน้าจอโทรศัพท์ในมือของอาขุยที่ส่องกระทบใบหน้าจนสะท้อนแสงสีขาว

อาขุยหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วลุกขึ้นยืน แต่ขาเจ้ากรรมดันไปสะดุดเข้ากับสายหูฟังจนมันร่วงลงพื้น และแรงดึงของสายก็กวาดเอาแก้วน้ำบนโต๊ะล้มระเนระนาด ชั่วพริบตาเดียวข้าวของบนห้องใต้หลังคาต่างก็ร่วงหล่นแตกกระจายเสียงดังสนั่น

แถมตัวเขาเองยังเสียหลักล้มคะมำลงไปกองกับพื้น ทำเอาโทรศัพท์กระเด็นหลุดมือไถลไปไกลโข

หน้าจอมือถือหงายขึ้นและกำลังกะพริบแสงสีขาววาบ

"แม่มเอ๊ย"

อาขุยสบถด่าไม่หยุดปาก

จังหวะนั้นเอง เสียงเร่งเร้าของแม่ก็ดังแว่วมาจากชั้นล่าง

อาขุยพึมพำลอดไรฟัน "เร่งอยู่ได้ น่ารำคาญชะมัด ยายแก่บ้านี่"