บทที่ 250

บทที่ 250

"เห็นไหมล่ะ ว่ามันก็ออกมาแล้วไม่ใช่เหรอ?"

ชายคนนั้นมองไปยังอู๋ชิวชิว

ท้องของอู๋ชิวชิวขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าสิ่งของที่อยู่ข้างในกำลังจะทะลักทะลายออกมาจากร่างในไม่ช้า

เธอกุมท้องเอาไว้ด้วยความเจ็บปวด

"เด็กน้อย ช่วยปล่อยเจ้าตัวเล็กสองสามตัวที่อยู่บนร่างเธอออกมาซะ แล้วฉันจะปล่อยเธอไป ดีไหมล่ะ?"

ชายคนนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงสนิทสนม

"ยังมี... ยังท่านแม่ทัพผู้เก่งกาจท่านนั้นด้วย รีบเรียกเขาออกมาเถอะ ไม่อย่างนั้น..." มือของชายคนนั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแทงมีดลงบนพื้นอย่างแรง "เธอต้องลำบากหน่อยแล้วล่ะ"

ท้องที่พองโตราวกับถูกแทงด้วยมีดเล่มหนึ่ง แถมคมมีดยังควานควักปั่นป่วนอยู่ข้างในอีกด้วย

ท่ามกลางความเจ็บปวดแสนสาหัส อู๋ชิวชิวกลับมีสติสัมปชัญญะแจ่มชัดถึงขีดสุด