บทที่ 239

บทที่ 239

การตายของยายหลัวทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจตั้งตัวไม่ทันเช่นกัน

ทำไมอยู่ ๆ ถึงหัวเราะจนตายไปได้เล่า

แถมพอตายได้ไม่นาน ร่างกายก็เน่าเปื่อยจนมีสภาพน่ากลัว หนอนที่กำลังไต่อยู่พวกนั้นชวนให้อึดอัดคลื่นไส้อย่างยิ่ง

พอยายหลัวตาย คนในตระกูลหลัวทั้งหมดก็ส่งเสียงร้องไห้ระงมพร้อมกันเพื่อส่งยายหลัวเป็นครั้งสุดท้าย

เจ้าหน้าที่ตำรวจขู่ปราบอยู่พักใหญ่ พวกเขาถึงยอมสงบปากสงบคำลง

เวลานั้นเอง ร่างปลอมของพานอวิ๋นก็พาทุกคนมาถึงจุดฝังศพ

"ที่นี่แหละค่ะ"

เธอนิ้วชี้ไปยังแปลงดอกไม้

เมื่อขุดดินตรงนั้นขึ้นมา ทุกคนต่างก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ