บทที่ 234

บทที่ 234

"ขอบคุณค่ะคุณลุง"

อู๋ชิวชิวส่งยิ้มบาง ๆ

ตอนแรกคิดว่าจะต้องเจอสายตาเย็นชาเสียอีก แต่คาดไม่ถึงว่าพ่อของพานอวิ๋นจะดูไม่ใช่คนเข้ายากเลยสักนิด

เธอยังคาดไม่ถึงอีกด้วยว่า พานอวิ๋นจะถึงกับลาออกจากโรงเรียนมาแต่งงาน

สมเป็นเส้นทางชีวิตที่มีทางแยกมากมาย เสียจนไม่มีใครรู้เลยว่า บางทีเพียงเผลอพลั้งไปนิดเดียว ก็อาจเลือกเส้นทางสู่ทางตันให้ตัวเองเสียแล้ว

เมื่อเห็นดังนั้น พี่พานซึ่งเป็นพี่ชายของพานอวิ๋นจึงพูดอะไรมากไม่ได้ ทำได้เพียงถลึงตาใส่พานอวิ๋นอย่างดุร้ายคราหนึ่ง

อู๋ชิวชิวเดินตามเข้ามาในตระกูลพาน

สภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวพานดูไม่เลวเลย อย่างน้อยก็ดีกว่าอู๋ชิวชิว

ที่นี่ไม่ได้อยู่บ้านชั้นเดียว แต่เป็นเรือนแบบโบราณ