บทที่ 215

บทที่ 215

ร่างกายที่แหลกเหลวเป็นชิ้นส่วนของชายคนนั้นหมอบกราบอยู่เบื้องหน้าอู๋ชิวชิว

เขาคือผู้ล่วงลับ และยังเป็นผู้เป็นพ่ออีกด้วย

ดวงตาของอู๋ชิวชิวไหวระริก

"คุณลุกขึ้นเถอะ"

ชายคนนั้นไม่ขยับเขยื้อน

อู๋ชิวชิวตัดสินใจใช้ด้ายแดงพันรอบตัวชายคนนั้นไว้ จากนั้นนำเหรียญอีแปะวางไว้บนศีรษะของเขาโดยตรง

ชายคนนั้นส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดคราหนึ่ง แต่กลับไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด

บางทีเขากำลังรู้ว่าที่อู๋ชิวชิวทำเช่นนี้ เป็นเพราะต้องการให้เขาได้มองหน้าลูกน้อยของตนเองสักครา

"ไปกับฉันเถอะ"