บทที่ 209

บทที่ 209

"คุณลุงอย่าเพิ่งร้อนใจ ฉันตั้งวงเล็บปั้นน้ำเป็นตัวก็เพื่อหาทางช่วยคุณ นี่คือความฝัน ตายไม่ได้หรอก"

เมื่ออู๋ชิวชิวพูดจบ ก็จูงมือคุณตาหาเก้าอี้สำนักงานนั่งลง

"คุณตา ช่วยนึกทบทวนให้ดีหน่อยสิคะว่ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง"

"พวกเราอาศัยอยู่ในหมู่บ้านมาหลายชั่วอายุคน สงบสุขดีมาก อยู่ ๆ วันหนึ่งก็มาอยู่ในตึกนี้ ตอนกลางวันคนพวกนั้นมองไม่เห็นพวกเรา พอตกกลางคืนพวกเราถึงจะปรากฏตัวอยู่ในตึกได้"

"เอ่อ คุณรอแป๊บนะ"

จู่ ๆ อู๋ชิวชิวก็สำรวจการแต่งกายของพวกเขา

ดูไม่ค่อยเหมือนคนยุคปัจจุบัน

ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าคนเหล่านี้แปลก ๆ

"คุณลุง ก่อนที่คุณจะถูกเล่นงาน ได้เอาอะไรมาประดับเพิ่มในตึกสำนักงานบ้างไหมคะ"