บทที่ 179

บทที่ 179

ถูกพี่ชายคนเร่ร่อนจ้องมอง อู๋ชิวชิวพลันรู้สึกร้อนตัวขึ้นมาเล็กน้อยจึงเอานิ้วจิ้ม ๆ ชามตรงหน้า

"เปล่า ไม่มีอะไรค่ะ"

พี่ชายคนเร่ร่อนมองอู๋ชิวชิวด้วยความเคลือบแคลงสงสัย "เธอไปที่ตรอกเฉียนสุ่ย เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงถามเรื่องแบบนี้ขึ้นมาล่ะ?"

เขารู้สึกว่าอู๋ชิวชิวมีอาการกระวนกระวายใจอยู่ไม่น้อย

วันนี้จู่ ๆ ถึงกับมาถามว่าคนเราจะฟื้นคืนชีพกลับมาได้หรือไม่

เรื่องนี้มันดูเหลวไหลเกินไปหน่อย

ถ้าหากคนเราฟื้นคืนชีพได้ง่ายดายปานนั้น มนุษย์เรายังจะกลัวความตายไปทำไมกันล่ะ?

นับแต่โบราณกาลมา การพลัดพรากจากลาและการตาย การผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนของสี่ฤดูกาล คือรากฐานของการเวียนว่ายตายเกิดของสรรพสิ่ง

ไหนเลยจะมีเหตุผลที่ตายแล้วฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้?