บทที่ 162

บทที่ 162

สิ่งนั้นหมอบอยู่บนไหล่ของอู๋ชิวชิว เธอกระทั่งรู้สึกได้ว่าใบหน้าของอีกฝ่ายแนบอยู่ข้างใบหูของเธอ

เธอเพียงต้องหันศีรษะไปเล็กน้อย ก็จะสามารถมองเห็นรูปร่างหน้าตาของอีกฝ่ายได้ ในหางตาเห็นราง ๆ เป็นครึ่งใบหน้าที่ขาวโพลนจนน่ากลัว

ทว่าเธอยังหันไปมองเต็มตาไม่ได้

เธอเผาเงินซื้อทางให้อีกฝ่ายไปแล้ว

ทว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยมือ กลับยังคงพาดอยู่บนไหล่ของเธอ "ฉันไปบ้านกับเธอด้วยนะ?"

ปฏิเสธไม่ได้ การกระทำดังกล่าวจะทำให้อีกฝ่ายโกรธเกรี้ยว เป้าหมายเดียวของเธอคือการตามหาวิญญาณของอู๋ชิวชิวผมยาว ไม่ต้องการสร้างเรื่องราวนอกเหนือจากนี้

จะตอบตกลงก็ไม่ได้เช่นกัน อีกฝ่ายจะติดตามไปจริง ๆ

เงินซื้อทางใช้ไม่ได้ผล เป็นการพิสูจน์ว่าเป้าหมายของอีกฝ่ายไม่ได้อยู่ที่นี่

อู๋ชิวชิวหยิบกระดาษบ้านที่พับไว้อย่างเรียบร้อยออกจากกระเป๋าหนังสือแล้วเผามันส่งไปทันที