บทที่ 115

บทที่ 115

ทว่าอย่างไรเสีย บรรยากาศที่ตึงเครียดแต่เดิมก็ผ่อนคลายลงไปมากโข

หลังจากผ่านเด็กน้อยจันทร์เพ็ญสิบสองคน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงด้านนอกหมู่บ้านสกุลอู๋

เพียงแต่ ทันทีที่มาถึงนอกหมู่บ้านสกุลอู๋ อู๋ชิวชิวก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ผิดปกติสายหนึ่ง

แต่จะให้บอกแน่ชัดว่าผิดปกติที่ตรงไหนเธอกลับบอกออกมาไม่ได้ในทันที

เดิมทีบนท้องฟ้ามีพระจันทร์แขวนอยู่ดวงหนึ่ง

แต่พระจันทร์ดวงนี้ส่องสว่างไปยังทุกหนแห่งนอกหมู่บ้านสกุลอู๋ ยกเว้นหมู่บ้านสกุลอู๋แห่งเดียวเท่านั้นที่ไม่ส่องถึง

คล้ายกับว่าหมู่บ้านสกุลอู๋เป็นดินแดนแห่งความมืดมิดที่ถูกทอดทิ้ง

พี่ชายคนเร่ร่อนไม่ได้ฮัมเพลงอีกแล้ว แทนที่ด้วยความเคร่งขรึมเต็มหน้า

"พบความผิดปกติอะไรเข้าแล้วหรือ" เขาเอ่ยถาม