บทที่ 113

บทที่ 113

อู๋ชิวชิวได้สติขึ้นมาในทันที

"ผีบังตา?"

อู๋ชิวชิวหันไปมองพี่ชายคนเร่ร่อน

พี่ชายคนเร่ร่อนส่ายหัว "ตอนแรกฉันก็คิดว่าเป็นผีบังตาเหมือนกัน แล้วก็ให้เขาหลวงลองขับรถโดยหลับตาแล้วฟังแต่เสียงนำทางของจีพีเอสดู ปรากฏว่าก็ยังวนเวียนอยู่แต่ในเส้นทางนี้ตลอด"

หากไม่ใช่ผีบังตา เช่นนั้นก็คงเป็นฝีมือมนุษย์

อู๋ชิวชิวคิดถึงพ่อแม่ของหลัวซีเป็นอันดับแรก

"จอดพักตรงช่องทางฉุกเฉินสักครู่ก่อนเถอะค่ะ"

อู๋ชิวชิวเอ่ยบอกอวี๋กู้

อวี๋กู้ส่ายหัว "รถเปลี่ยนทิศทางไม่ได้ ดูเหมือนจะบังคับให้ต้องขับตรงไปเรื่อย ๆ แล้ววนซ้ำไปซ้ำมาอยู่บนเส้นทางนี้"