บทที่ 109

บทที่ 109

เสียงกรีดร้องแหลมสูงนั้นราวกับจะสั่นหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้แตกเป็นเสี่ยง ๆ

จากนั้นใบหน้าของหลินซินหมิ่นก็ขยับเข้ามาใกล้หน้าจอเรื่อย ๆ ใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งในที่สุดทั่วทั้งหน้าจอก็มองเห็นเพียงดวงตากลมโตคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยกำลังกลอกไปมาซ้ายขวา

"เธออยู่ที่ไหนน่ะ ออกมาเร็ว อย่าหลบซ่อนอีกเลย"

พูดตามตรง แรงกระแทกจากการได้เห็นภาพนี้รุนแรงมากจริง ๆ

อู๋ชิวชิวกักลมหายใจไว้ไม่กล้าแม้แต่จะสูดเข้าออก

แม้จะรู้ว่าหลินซินหมิ่นไม่สามารถเข้ามาได้ แต่เธอก็จะไม่เปิดเผยตำแหน่งของตัวเองออกไปง่าย ๆ เผื่อว่ายังมีมือมืดที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังยังไม่ปรากฏตัวล่ะ

หลินซินหมิ่นตะโกนเรียกอยู่สองสามครั้งแต่ไม่มีเสียงตอบรับ จึงถอยหลังออกไปเล็กน้อย

เธอยื่นมือออกไปแล้วเริ่มข่วนกระจกหน้าจอ ราวกับพร้อมที่จะมุดทะลักออกมาจากจอคอมพิวเตอร์ได้ตลอดเวลา

ชั่วพริบตาหนึ่ง หน้าจอก็แตกละเอียด